Plac Juliusza Kossaka

Plac Kossaka powinien być reprezentacyjną przestrzenią publiczną, miejskim wnętrzem z widokiem na najważniejsze osie miasta i panoramy Krakowa, w tym Wawel, Bulwary Wiślane oraz ulicę Retoryka. Dziś, niestety, cała ta przestrzeń jest zdegradowana, a jej potencjał całkowicie niewykorzystany. Plac Kossaka wymaga redefinicji swojej tożsamości i charakteru. Tożsamość buduje się w oparciu o szacunek dla historii, otoczenia i tradycji. Plac powinien stać się przedłużeniem Kossakówki — tak jak niegdyś willa była tętniącym życiem miejscem spotkań krakowian, tak dziś tę rolę powinien pełnić plac. W obrazach Juliusza Kossaka odnajdujemy nie tylko historię Polski, ale przede wszystkim zachowanie krajobrazu polskich wsi, łąk i lasów. Jest to tło, które upamiętnia coraz rzadszą, a tak głęboko zakorzenioną panoramę w polskiej świadomości narodowej. Projekt Placu Kossaka stwarza wyjątkową możliwość przywrócenia tego romantycznego krajobrazu mieszkańcom Krakowa oraz oddania hołdu twórczości malarza. Kompozycja składa się z dwóch głównych elementów. Pierwszym jest okrąg przecięty ścieżką — przedłużenie alei spacerowej ulicy Retoryka. Po jednej stronie znajduje się część ogrodowa, przywodząca na myśl wiejskie łąki. Po drugiej stronie, gdzie historycznie biegło koryto rzeki Rudawy, powstał staw. Drugim elementem jest ławka otaczająca i łącząca całość. Tworzy ona „Salon Miasta” — miejsce spotkań mieszkańców, zwrócone ku zabytkowym budynkom i Wawelowi górującemu nad miastem. Istotą projektu są łąki i pola wiejskiego krajobrazu, otoczone panoramą Starego Miasta.