Przystań w Porcie Czerniakowskim

Projekt tworzy przestrzeń interakcji między miastem a rzeką, człowiekiem a naturą. Jeden dach porządkuje przestrzeń dla ludzi, jednostek pływających, zwierząt i roślin. Wspólny dach jest dostępny dla wszystkich i zapewnia schronienie każdemu. Wzmacnia to tożsamość miejsca oraz więzi lokalnej społeczności z wodą. Obiekt jest współczesną interpretacją pawilonu parkowego. Zanurzony w zieleni, umożliwia swobodną interakcję i integrację środowiska miejskiego z terenami nadwiślańskimi. Pełni rolę łącznika między miastem, przeciętym ulicą Solec, a rzeką. Projektowana architektura, dzięki skali i formie, nie dominuje, lecz tworzy naturalne przedłużenie otoczenia. Wkomponowuje się w topografię terenu, co jest istotne dla obszarów nadbrzeżnych chroniących miasto przed powodziami. W wioślarstwie rytm odgrywa kluczową rolę. Perfekcyjne wyczucie czasu, koordynacja załogi i powtarzalność ruchu pozwalają niemal bezwysiłkowo przecinać wodę — sunąć po niej. Architektura nowego budynku będzie postrzegana w różnym tempie przez różnych obserwatorów. Kierowca samochodu, rowerzysta, pieszy czy wioślarz — każdy odbierze ją inaczej. Rytm odsłoniętej drewnianej konstrukcji, inspirowany rytmem płynącej ósemki, sprawia, że doznanie obiektu zmienia się w zależności od prędkości. Dach, podparty w punktach i lekko zawieszony, daje wrażenie swobodnego unoszenia się nad powierzchnią. Obiekt znajduje się w miejscu, gdzie przed wojną swoją siedzibę miał Klub Wioślarski „Syrena”.